Marian zit te wachten op haar saucijzenbroodje
terwijl mijn broodje wordt gesmeerd.
We wachten met koffie
en lekkers tot de uitslag er is.
Onze dokters:
links van Marian
en rechts de "mijne"
De operatiekit
Zo helemaal gefikst
Harald zei dat ie zo leuk lachte, maar hij realiseerde zich later dat je daar niet veel van kon zien....
Och arme...
nog steeds bezig!
11.05 uur: hier gaat het bloed eruit
en hier komt het ook weer terug....
Tussen het lichte serum en het donkere bloed zit een "film" waarin de meeste stamcellen zitten. Het geoogste gedeelte moet lichtroze zijn en dat moet steeds worden bijgesteld!
Marian begint zich steeds beroerder te voelen...
Maar na een half uurtje, als de flow is
bijgesteld, kan er weer gelachen worden!
Aike kijkt erg serieus,
en dat is hij ook wel,
maar hij is ook vooral
erg vriendelijk!
Aike Kruize, de reumatoloog, komt met me praten over de resultaten tot nu toe bij reumapatiënten die deze behandeling hebben gehad.
Ze vonden allemaal dat ze beter waren, maar na ongeveer een jaar moesten ze toch weer met medicijnen beginnen. Wel hadden ze veel minder verschijnselen en konden met minder medicijnen de reuma beter onder controle houden.
Best positief, maar Aike had gehoopt dat alle patiënten zónder medicijnen zouden kunnen.
Hij was dus een beetje teleurgesteld!
Er wordt een inventarisatie gedaan van mijn klachten op dit moment en 22 mei, als ik de 4e kuur krijg, zal ik hem laten oppiepen en doen we dat nog een keer.
14.48 uur, klaar! Alles wordt weer afgesloten.
Dit is de centrifuge in het leukaferese-apparaat.
Je kunt heel goed het donkere en het lichte gedeelte zien in de "fietsband".
Hier zie je het nog beter. In het midden zit het filmlaagje waarin de stamcellen zitten.
Dit waren alle slangen die aan mij
en het apparaat zaten!
De administratie moet nog even worden bijgewerkt.
En zo ga ik dus naar huis
Marian begon te hyperventileren!
Gelukkig gaat het een kwartiertje later
weer wat beter, ze blijft een nachtje!