Het is zover: de operatie
Dinsdag 18 februari 2003
6.30 uur, we stappen in de auto en gaan naar het ziekenhuis. Ik word daar opgevangen door de nachtverpleegkundige. Bandje om mijn arm, (je kent het wel) etc. Ik heb een 1-persoonskamer. Dat is in ieder geval wel lekker.
Tegen 8en word ik naar de OK gereden. Nog even geroepen dat ik een cholinasterase deficiëntie heb, en ik ben al snel onder zeil.
Als ik wakker word lig ik erg te shaken. Daar krijg ik snel iets tegen en het houdt ook vrijwel direct op. Ik ben niet misselijk, alleen een beetje slaperig. Eigenlijk voel ik me prima… Er zitten links 2 drains en rechts zit er 1. Ik heb ook nog een blaaskatheter en een infuus. De wonden zijn afgeplakt met een soort doorzichtige folie. Paul, Marije en Don zijn er vandaag. Paul haalt de spiegel uit de badkamer en houdt die boven me zodat ik alles goed kan bekijken!
Woensdag 19 februari 2003
Als ik ’s morgens rechtop ga zitten voor het ontbijt word ik misselijk, begin te braken, mijn hoofd knalt uit elkaar en ik ben enorm duizelig. Kortom is voel me doodziek. Ik ben aangesloten op een morfinepomp en ik kan die ook zelf bedienen. Ik heb ’s nachts 2x gedrukt zodat ik op mijn rug kon slapen. Waarschijnlijk kan ik dus niet tegen morfine. De pomp wordt afgesloten. Ik heb trouwens helemaal geen pijn, want de huid voelt zo dood als een pier. Alleen de spieren eronder zijn wat gevoelig, alsof je een blauwe plek hebt. Verder heb ik alleen het gevoel dat er een strakke band om mijn lijf zit. In de loop van de dag ga ik me beter voelen.
Dirk en Ingrid komen ’s middags langs, samen met Paul.
Maarten komt samen met Jorik. Hij vindt het allemaal maar erg naar in het ziekenhuis en ik zie hem pas weer als ik thuis ben…
Donderdag 20 februari 2003
Bezoek van Gon en Ton, en ’s avonds van Jan-Wolter en Irene. Gezellig.
Ook Emiel Voest en Yvette Jonasse komen even langs. Jonasse vindt het er mooi uitzien en ze vertelt me dat ik op de wachtlijst ben geplaatst. Emiel gaat net weg als het "diner" wordt gebracht. "Dat is de snelste manier om het ziekenhuis te willen verlaten" zegt hij!!
Vrijdag 21 februari 2003
Marije komt binnen en zegt een surprise te hebben. Ik heb werkelijk geen idee wat dat zou kunnen zijn. En dan wandelen Klaas en Penny binnen!! Voor het eerst word ik emotioneel, maar gelukkig om een leuke gebeurtenis. Fantastisch om hen weer te zien. Ze zijn die morgen geland en hebben bij Klaasje ontbeten. Klaasje, Ab en Reiny zitten op de gang te wachten. Ze willen niet naar mijn kamer komen (zou te druk zijn…) dus ga ik maar mee naar de gang. Ook Oma Turel is er en we keuvelen wat op de gang. Ik loop met de drains te sjouwen in een plastic tas; alsof ik steeds boodschappen doe…
Zaterdag 22 en Zondag 23 februari 2003
In het weekend is het stil. Ton en Anneke komen zondag even langs. Ze zijn bij An’s moeder geweest die heel ziek is en op IC ligt. Ze is erg in de war en heeft de vreemdste waanvoorstellingen. Hopelijk gaat het snel wat beter met haar.
De drains blijven maar lopen. Ik hoop dat het snel minder wordt, dan kan ik naar huis.
Maandag 24 februari 2003, 10.00 uur
Sinds zondagmorgen 10.00 uur hebben de drains zo’n 45-50 cc gelopen. Net genoeg om eruit te mogen. IK GA NAAR HUIS!
Zaterdag 15 maart 2003
We gaan vandaag de Kangoo halen. Ik krijg ook nog een mooie bos bloemen van de garage. We wisten niet dat ze dat ook bij 2ehandsjes deden….